Tag Archives: Bert Overbeek

Goden en Goeroes in de bieb

Deze week mooi nieuws ontvangen over ‘Goden en Goeroes‘ van Bert Overbeek. Het jongste managementboek van deze auteur zal namelijk ook worden opgenomen in het aanbod van de Nederlandse bibliotheken.

Het boek ‘Goden en Goeroes‘ is eind vorig jaar verschenen en is het vierde boek van Bert bij Futuro Uitgevers. Het boek, waarin de auteur ‘spiritualiteit en diversiteit op de werkvloer’ behandelt, behaalde al een vijfde plaats in de top-100 bij Managementboek en is nog steeds als papieren boek en als e-book verkrijgbaar. 

Binnenkort is ‘Goden en Goeroes‘ dus ook te leen via de bibliotheken.

Lees verder

Bert Overbeek op nummer 5

Auteur Bert Overbeek heeft met zijn jongste boek ‘Goden en Goeroes’ inmiddels de vijfde positie bereikt bij Managementboek. Een week geleden kwam hij de top-10 binnen, een resultaat dat hij ook met zijn vorige drie boeken behaalde.

Inmiddels staat Overbeek met zijn boek over ‘inspiratiebronnen op de werkvloer’ al 32 dagen in de top-100 bij Managementboek. Een fraai resultaat want de meeste boeken halen zo’n notering niet. op dit moment stata hij al tien dagen in de top-10 en sinds gisteren dus zelfs op nummer 5. Hiermee evenaart hij de prestatie met ‘Mannen en/of vrouwen‘; met zijn boek ‘Diversiteit‘ kwam hij hoger (op nummer 3) maar het einde voor ‘Goden en Goeroes‘ is natuurlijk nog niet in zicht…

Lees verder

Nieuwste boek Overbeek in top-10

Het jongste boek van Bert Overbeek is doorgedrongen tot de top-10 bij Managementboek, een van de belangrijkste verkoopkanalen in Nederland. Het boek ‘Goden en Goeroes‘ staat sinds vanochtend op nummer 8.

Gisteren bereikte Bert met z’n nieuwe boek over ‘inspiratiebronnen en diversiteit op de werkvloer’ de tiende plaats, om  vandaag dus door te stijgen naar de achtste plek. Een geweldig resultaat, zeker als je bedenkt dat nu alle managementboeken van Bert die bij ons zijn verschenen, een top-10 positie hebben behaald.

Het boek ‘Het Flitsbrein‘ (2015) bereikte een 7e plaats. Zijn  boek ‘Mannen en/of Vrouwen‘ (2016) kwam tot een 5e plaats, en ‘Diversiteit‘ (2017) kwam op de 3e plaats terecht. Als je die lijn doortrekt, zou ‘Goden en Goeroes‘ dus terecht moeten kunnen komen op plek…. maar goed, we genieten nu even van deze prestatie. 

Lees verder

Bert Overbeek stijgt lekker door

Het pas verschenen boek ‘Goden en Goeroes‘ van Bert Overbeek blijft stijgen in de top-100 verkooplijst bij Managementboek. Sinds vandaag staat het boek op nummer 53.

Met ‘Goden en Goeroes‘ leverde Bert bijna twee weken geleden alweer zijn vierde managementboek af in ruim drie jaar. Sinds vier dagen staat het boek in de top-100 lijst bij Managementboek, een van onze belangrijkste verkoopkanalen. En vandaag is het boek dus doorgestegen naar nummer 53.

De voorgaande boeken van Bert Overbeek haalden allemaal de top-10, waarvan ‘Diversiteit‘ zelfs de nummer 3-positie. Nu dus maar eens kijken tot welke hoogte dit boek over ‘inspiratiebronnen op de werkvloer’ kan stijgen…

 

 

Lees verder

Vier auteurs in top-100 lijst

Sinds vandaag staan vier van onze auteurs in de top-100 verkooplijst van Managementboek, een van onze belangrijkste verkoopkanalen in Nederland. Een mooi succes voor Horst Streck, Frank Peters, Rolf Grouve en Bert Overbeek.

Rolf Grouve staat inmiddels tien dagen in de top-100 met zijn dit jaar verschenen boek ‘Ondernemerskracht‘ (vandaag op nummer 66), terwijl Horst Streck met ‘Gamification‘ al 43 dagen in deze lijst staat (vandaag op nummer 92).

Het boek ‘Crisiscommunicatie voor iedereen‘ is pas onlangs verschenen, maar staat ook al zeven dagen in de lijst (vandaag op nummer 82). Bert Overbeek is vandaag met z’n nieuwe en recent verschenen boek ‘Goden en Goeroes‘ op nummer 86 binnengekomen in de verkooplijst.

 

Lees verder

Twee nieuwe boeken erbij deze week

Vlak voordat we de decembermaand ingaan, zijn twee nieuwe titels bij ons verschenen. De jongste managementboeken van Frank Peters en Bert Overbeek zijn namelijk deze week bij ons uitgekomen.

Gisteren is ‘Crisiscommunicatie voor iedereen‘ van Frank Peters verschenen. Dit is een praktisch boekje op kleiner formaat met ’46 tips voor crisismanagement’ en een vervolg op het vorig jaar van dezelfde auteur verschenen ‘Mediatraining voor iedereen‘.

Vandaag is daarnaast ‘Goden en Goeroes‘ van Bert Overbeek verschenen. In het boek behandelt de auteur ‘inspiratiebronnen op de werkvloer’. Het is alweer het vierde managementboek van Bert Overbeek dat bij ons is verschenen. Zijn eerdere boeken (‘Het Flitsbrein‘, ‘Mannen en/of Vrouwen‘ en ‘Diversiteit‘) behaalden allen een top-10 positie in de verkooplijst bij Managementboek.

Lees verder

Diversiteit in gedrag

Toen ik 38 was (21 jaar geleden) had ik nog een echte leidinggevende. Altijd leuk, een leidinggevende. Niets fijner dan gecontroleerd te worden door iemand, waarvan je dingen accepteert, waarvoor je een ander in de kliko zou laten verdwijnen. Hierarchie moet er zijn, zeker voor de zoon van een militair, zoals ik, die van oudsher de wereld had leren opdelen in generaals, kolonels, grootmajoors, sergeant-majoors, kortom: in rangen en standen.

Naar wat hoger staat in de rangorde heb je te luisteren, leerde ik, dus nam ik mijn leidinggevende zeer serieus. Bert, zei ze, jij bent creatief, niet zo georganiseerd en ik vind je ook vrij druk. Dat hoorde ik mijn hele leven al, maar in plaats van het te onderkennen, schoot ik onmiddellijk in een contractie van verzet als iemand me drukte verweet.

Maar goed, hierarchisch hoger geplaatst, dus ik naar de RIAGG om het te laten meten. Daar zat een door het bleekmiddel van routine flets geworden psychiater zinnen af te draaien, die leken op de digitale stemmen die tegenwoordig in treinen en trams te horen zijn bij de nadering van een station. Alleen ging er bij hem geen pling plong vooraf aan zijn teksten.

Ik moest een test doen. Ik werd wat nerveus van zijn als geruststelling bedoelde, ingestudeerde vriendelijkheid, die toen mode was bij zielenknijpers, die geen aandacht meer konden opbrengen voor het allooi loze gebabbel van hun patiënten. Om te voorkomen dat dat opviel, waren ze hun patiënten cliënten gaan noemen, wat hun gedrag een professionele en fatsoenlijke lay out gaf. De test bevatte 40 vragen, waarvan ik er 33 zo beantwoordde, dat de RIAGG-psychiater concludeerde, dat ik er inderdaad van uit mocht gaan dat ik ADHD had. Dat vond ik wel fijn. Een etiketje kon nooit kwaad.

‘Ben je nu alweer vergeten boodschappen te doen?’

‘Oh, sorry. Typisch zo’n ADHD-ding.’

‘Bert, waarom heb je de Le Creuzet pan nu in de afwasmachine gezet? Ik heb al honderd keer gezegd dat die daar niet in mag!’

‘Hè verdikkie, heb ik het weer gedaan? Het zal mijn ADHD zijn.’

Ik slikte twee weken ritalin, op advies van het RIAGG, maar dat deed niets. En na het bezoek aan een avondje van ADHD’ers wist ik het zeker. Ik had geen ADHD. Ik kwam daar mensen tegen, die pillen moesten slikken om te voorkomen, dat ze iemand op straat niet op zijn gezicht timmerden, alleen maar omdat ze dat gezicht irritant vonden. Verder vertelden mensen dat ze naar de winkel gingen, en daar totaal vergaten welke boodschappen ze ook weer moesten doen. Soms probeerden ze nog meer te vertellen, maar dan liepen alle aanwezigen zomaar het gesprek uit, of vielen hen in de rede, of begonnen zelf een verhaal te vertellen terwijl de ander nog bezig was. Ik ben nog nooit zo moe geweest als na dat uurtje daar.

Nee, ik had geen ADHD. Het etiket kon de prullenbak in. Ik beschikte gewoon over veel energie, had een extra batterij in mijn genetische laatjes meegekregen. En zo is het natuurlijk heel vaak. Dat we gedrag een psychiatrisch etiket meegeven. Iemand die wat stiller is, en zich graag terugtrekt in zijn bezigheden, noemen we een autist. Mannelijke ex-partners heten narcisten, vrouwelijke borderliners. Vertoont iemand door overmatige sporttraining veel energie, dan is hij een ADHD’er. En iemand die door zijn hormonencocktail stemmingswisselingen ondergaat, plakken we de sticker schizofreen op zijn voorhoofd.

Dit psychiatriseren van gedragsdiversiteit is een maatschappelijk verschijnsel geworden. En het begint al op de basisschool. Op iedere school zijn er wel 2 of 3 leerkrachten uit het bestand te vissen, die rondlopen als de geheime dienst van het zieleknijperscircuit. Met grote stelligheid strooien ze ziektebeelden rond over hun leerlingenbestand, alsof het pepernoten zijn op een sinterklaasfeest. En dat gaat vrolijk verder na de basisschool. Ik hoor steeds vaker managers en medewerkers die een collega met enige argwaan bekijken, en er dan een etiket op plakken.

‘Volgens mij leidt Wiebe aan een agressief-compulsieve stoornis.’

‘Kees is echt een autist, hoor. Ik weet het bijna zeker.’

Zouden we niet beter weten, dan zouden we met de schrijver W.F. Hermans kunnen zeggen, dat we door gevaarlijke gekken omringd zijn. Dus wenden we ons tot schrijvende psychiaters als Dirk de Wachter, die de hele wereld ongeveer tot een psychiatrische inrichting omtoveren. Wat commercieel bijzonder handig is, want de psychiatriseringsneigingen leggen hen geen windeieren.

Beter kan je psychiatrische patiënten lezen, zoals Jacob Maarten Arend Biesheuvel. Dan zie je wat een echte psychiatrische stoornis is. En ga anders eens kijken op een school voor bijzonder onderwijs. Waar kinderen volkomen van hun stuk raken, als je een gebakje afslaat wat ze je aanbieden omdat ze jarig zijn. Dan weet je wat autisme is, of tot wat voor moeilijkheden ADHD kan leiden. Hokjesgeest past bij de mens, het is een biologische eigenaardigheid van onze soort, waar we het etiket ‘caterogoriseringsdrift’ op kunnen plakken, als we toch met etiketten willen strooien. En, voor de goede orde, categoriseringsdrift is geen dwangneurose.

Lees verder

Bert Overbeek in bushokje

Over enkele weken verschijnt het nieuwe managementboek van Bert Overbeek, getiteld ‘Goden en goeroes‘. De cover en het manuscript zijn inmiddels gereed, dus de hoogste tijd om te gaan plakken…

Het manuscript is geredigeerd en ligt bij de vormgever, en het coverontwerp is ook klaar. En inmiddels is het boek ook al via alle Nederlandse en Belgische boekhandels te bestellen. Over ruim drie weken is ‘Goden en goeroes‘ dan leverbaar.

Hedenmiddag zijn de eerste posters met de cover van ‘Goden en goeroes‘ opgehangen in enkele Amsterdamse bus- en tramhokjes. Meer acties zullen de komende periode worden uitgevoerd.

Lees verder

Nieuwe titels in het najaar

Komende drie maanden zullen nog zeven nieuwe titels bij ons verschijnen. In de eerste helft van  2018 lag de nadruk op ‘consumententitels’, en in het komende kwartaal zullen met name ‘managementtitels’ bij ons gaan verschijnen.

Oktober, november en december worden drukke maanden met liefst zeven nieuwe managementboeken. Onze huidige auteurs Frank Peters (‘Crisiscommunicatie voor iedereen‘), Ronald van Aggelen (‘Mindhacking voor teams‘) en Bert Overbeek (‘Goden en goeroes‘) komen met nieuwe boeken, terwijl Eric Heres een ‘uitstapje maakt’ en nu met het boek ‘Van missie naar strijd‘ over veteranen komt.

Verder verschijnen nog drie boeken van ‘nieuwe’ auteurs: Paul Schmidt komt met ‘Mission Command‘ (over leiderschap) en Julia Hart komt met ‘Carriere Geheimen‘ plus de Engelse vertaling hiervan (‘Insider Secrets‘). 

Alle titels verschijnen weer als papieren boek en als e-book, en zijn bij alle Nederlandse en Belgische boekhandels verkrijgbaar.

Lees verder

Regels! Normen en waarden!

Ik ken een man met een snor, die auditor is en organisaties doorlicht, en die enorm opleeft als hij zich aan de regeltjes houdt. Hij is geen vriend, maar iemand die ik regelmatig in onze straat zie lopen. Soms wil hij een praatje maken, bijvoorbeeld als de straat afgesloten is om leidingen te leggen, met alle herrie die daarbij hoort. Dan komt hij kijken of mensen niet toch stiekem op plaatsen lopen waar ze niet mogen komen. Als hij in de buurt is, komt dat steeds minder vaak voor.

Het maakt niet uit of het om belangrijke of minder belangrijke regeltjes gaat, want hij heeft moeite om hoofd- en bijzaken van elkaar te scheiden. Hij windt zich bijvoorbeeld niet alleen op over opgeschoten jongetjes die geen meisjes kunnen krijgen, en dat compenseren met straatraces, maar ook over mensen die voordringen bij de slager of mensen die per ongeluk een papiertje op straat laten vallen.  

Het gebrek aan vermogen tot onderscheid vindt hij volmaakt onbelangrijk, vertrouwde hij me toe, daar gaat het immers niet om. Mensen ‘dienen zich’, zegt hij alsof hij een ambtelijk gebod voorleest, zich ‘te allen tijde’ aan de regels te houden. Wie zich er niet aan houdt, begaat een overtreding, en ‘dient’ zich daar niet alleen bewust van te zijn, maar tevens een verbale schrobbering te krijgen. Meestal met de hypnotiserende ogen van een giftig reptiel dat zijn prooi aankijkt voordat hij hem aanvalt.

Nog boeiender lijkt het voor hem om discussies te voeren met argeloze mensen, die zich door de routine van het leven niet aan regels houden. Dat doet hij trouwens zonder aanzien des persoons. Jong en oud moeten eraan geloven als hij met het elan van een stalinistische beul plotseling tevoorschijn springt, en tot schrik van ook andere aanwezigen, iemand openlijk terechtwijst op een overtreding. Want, vindt hij, correcties moeten altijd zo openlijk mogelijk. Heeft niets met vernedering te maken. Het is gewoon ter bevordering van het fatsoen, die warme morele deken voor hen die geloven in het waanbeeld, dat ze zijn als een hond die terugkomt van een gehoorzaamheidscursus.

Als er niets te regelen valt, wat met zijn oog voor detail zelden voorkomt, begint hij zich te vervelen. Dan wordt hij een soort alpinaire marmot in winterslaap, wat een merkwaardig contrast vormt met de rest van zijn karakter. Het blijft een eigenaardig beeld, om deze man, die tijdens zijn zelf bedachte rondes het toppunt van opmerkzaamheid is, te zien sudderen in de jus van ledigheid.

Deze eigenschap maakte hem lang geleden ongeschikt voor militair of politieagent: hij verloor ook toen al de noodzakelijke alertheid als er langdurig geen overtreding plaatsvond. Een leven zonder overtreding is net zo erg voor hem, als een vrouw die haar haar groen of blauw heeft geverfd. Dat vindt hij weerzinwekkend. Hij houdt nu eenmaal van naturel, en van -zoals hij dat zegt- ‘authontiek’.

De regels zijn zijn kleur. In zijn veel te vroeg zindelijk gemaakte hersenpan bestaat er geen grotere bron van inspiratie dan het in de juiste volgorde uitvoeren van voorschriften, en de zorg dat anderen dit ook doen. Iemand die dat niet doet, is voor hem altijd een moedwillige overtreder. Hij is trouwens nooit te beroerd om iemand na een verbale afstraffing te helpen. De volledig in de prak geprate zondaar, die zojuist met het nodige aplomb in een ketel schuldgevoel is ondergedompeld, heeft dan de volledige bereidheid om zich te onderwerpen, als een door dobbelmanpintchers bedreigde chihuahua. En onderwerping wekt onmiddellijk zijn sympathie op. Mildheid overmant de trekken van zijn gelaat, op zo’n moment. Hij licht nog eens toe wat de regel is, voor de ander een college in zaken die hem bekend zijn.

‘Ik weet het, ik weet het’ probeert die.  Maar onze regelman schudt zijn hoofd.

Weten en weten is twee, zegt hij kordaat. Iets weten is iets anders dan het ook toepassen. De ander knikt dan, maar je ziet dat er weerstand opspeelt tegen die eigen bevestiging. Weerstand die niet geuit wordt, want elke tegenspraak beantwoordt de regelman met een nieuwe lange uitleg.  En die vermijd je liever. Netjes. Anders overtreed je de regels. En de regelman zal niet toestaan dat je de deken van het fatsoen van de werkelijkheid aftrekt.

Dat zou teveel kleur geven. En het bestaan moet niet teveel kleur hebben. Tenzij het natuurlijk voortkomt uit regels.

Lees verder
1 2 3 10
Annemieke FigeeBert OverbeekbreinDaniel MeyerDiversiteitElke dag feestErik Jan KoedijkfantasyFrank PetersFuturo UitgeversGamificationGroepsdrukGuido de ValkHet FlitsbreinHorst StreckintuitieJohan SteenhoekJorien WeerdenburgKees LindhoutKoen RomeijnKracht zonder machtleiderschapLeonie van RijnMaarten SnelmanagementboekMannen en/of VrouwenMarcel RoozeboomMarieke SimonsMascha GesthuizenMindhackingMonique HooltNanko BoermaneuroNeuroleiderschapNorman JansenPepper KayReset!Ronald van AggelenSaskia Harkemasci-fiSusan AmoraalTamarWaardevolle verbindingenWessel de ValkYvonne Franssen